به گزارش روابط عمومی حوزه هنری انقلاب اسلامی، فاطمه جلیلی معز کارگردان نمایش «دلم می‌خواد سفر کنم» که در بیست‌ویکمین جشنواره بین‌المللی عروسکی تهران ـ مبارک حضور دارد، درباره ایده شکل‌گیری این اثر اظهار کرد: ما فعالیت تئاتری خود را به‌صورت خانوادگی و با همراهی همسرم و پسرم انجام می‌دهیم. همسرم، حامد ترابی، نویسنده این اثر و پژوهشگر حوزه آیین‌ها و سنت‌های مناطق مختلف ایران است و به‌ویژه در زمینه فرهنگ و سنت‌های مرتبط با کودکان و نوجوانان تحقیق می‌کند.

او افزود: در جریان پژوهش‌های همسرم، با آیین‌ها و سنت‌های متنوعی آشنا شدیم که در شهرهای مختلف ایران به مناسبت ازدواج برگزار می‌شوند. از آنجا که پیش از این در زمینه خیمه‌شب‌بازی فعالیت داشتیم، تصمیم گرفتیم این آیین‌ها را در قالب یک نمایش عروسکی و با استفاده از ظرفیت‌های خیمه‌شب‌بازی به مخاطبان معرفی کنیم.

جلیلی معز درباره داستان نمایش «دلم می‌خواد سفر کنم» توضیح داد: داستان از داخل یک خیمه آغاز می‌شود؛ جایی که جشن عروسی مبارک و طیاره برپاست. در این بخش، مرشد مهدی نقش مرشد را بر عهده دارد و پس از وقوع اتفاقاتی در جریان داستان، سلطان سلیم تور ایرانگردی را به عروس و داماد پیشکش می‌کند.

او ادامه داد: در این مرحله، مبارک از خیمه خارج می‌شود و همسرم، حامد ترابی، نقش مبارک را بازی می‌کند. مبارک و طیاره سفر خود را در شهرهای مختلف ایران آغاز می‌کنند و به استان‌هایی می‌روند که با توجه به زمان اجرای نمایش، امکان معرفی آیین‌های آن‌ها فراهم بوده است. در این سفر، مخاطبان با نمونه‌هایی از مراسم ازدواج و سنت‌های ویژه هر منطقه آشنا می‌شوند.

این کارگردان با اشاره به محدودیت‌های زمانی و اقتضائات اجرای خیابانی بیان کرد: در طراحی این نمایش، با توجه به زمان محدود اجرا و شرایط نمایش خیابانی، چهار استان را انتخاب کردیم تا بتوانیم بخشی از آیین‌های ازدواج آن‌ها را به مخاطبان معرفی کنیم.

او درباره شکل‌گیری ایده اولیه این نمایش گفت: پیش از این، ما در همدان یک نمایش خیمه‌شب‌بازی اجرا می‌کردیم که در آن مبارک و طیاره با یکدیگر ازدواج می‌کردند و برای گذراندن ماه عسل به همدان می‌آمدند. در جریان نمایش نیز شهر همدان و ظرفیت‌های آن را به مخاطبان معرفی می‌کردیم.

جلیلی معز افزود: این اجرا بازخوردهای بسیار خوبی داشت. برای ما جالب بود که مسافران و مخاطبان از طریق یک نمایش خیمه‌شب‌بازی با همدان و ویژگی‌های آن آشنا می‌شدند. همین تجربه زمینه شکل‌گیری ایده‌ای تازه را فراهم کرد. همسرم پیشنهاد داد که این طرح را گسترش دهیم و به‌جای تمرکز بر معرفی یک شهر، به سراغ آیین‌ها و مراسم ازدواج در مناطق مختلف ایران برویم.

او با اشاره به نقش پژوهش در شکل‌گیری محتوای اثر تصریح کرد: همسرم به‌واسطه فعالیت‌های پژوهشی خود، علاقه‌مندی ویژه‌ای به آیین‌های مناطق مختلف ایران دارد و درباره مراسم و سنت‌هایی که در شهرها و استان‌های گوناگون برگزار می‌شوند، تحقیق می‌کند. او امسال نیز مقاله‌ای در جشنواره ارائه کرده بود که پذیرفته شد. این پشتوانه پژوهشی کمک کرد تا ایده نمایش را با شناخت بیشتری از سنت‌های بومی گسترش دهیم.

کارگردان نمایش «دلم می‌خواد سفر کنم» با اشاره به تنوع آیین‌های ازدواج در ایران اظهار کرد: مراسم ازدواجی که در این نمایش به آن‌ها توجه شده، بخشی از سنت‌های مرتبط با بافت فرهنگی و سنتی استان همدان را نیز در بر می‌گیرد. برای نمونه، در این منطقه مراسمی مانند حنابندان، پاتختی و برخی آیین‌های مرتبط با روزهای پس از عروسی برگزار می‌شود که نمونه‌هایی از آن‌ها در مناطق دیگر ایران نیز وجود دارد.

جلیلی معز با تأکید بر جذابیت سنت‌ها برای گروه‌های سنی مختلف گفت: بر اساس تجربه‌ای که در اجراهای خود به دست آورده‌ایم، سنت‌ها و آیین‌های بومی برای مخاطبان در سنین مختلف جذابیت دارند. زمانی که این آیین‌ها در قالب یک نمایش روایت می‌شوند، مخاطب ارتباط بیشتری با آن‌ها برقرار می‌کند. حضور عروسک‌ها نیز به جذابیت اثر برای کودکان می‌افزاید. 

این هنرمند درباره حضور در بیست‌ویکمین جشنواره بین‌المللی عروسکی تهران ـ مبارک نیز گفت: حضور در این جشنواره برای من بسیار خوشحال‌کننده است. جشنواره عروسکی تهران ـ مبارک یکی از جشنواره‌های باسابقه در این حوزه است و از سال ۱۳۸۸، زمانی که وارد خانواده همسرم شدم، به همراه او در همه دوره‌های جشنواره به‌جز یک دوره حضور داشته‌ام.

او افزود: امسال دومین سالی است که اثری به کارگردانی من در این جشنواره پذیرفته می‌شود و این اتفاق برایم تجربه‌ای ارزشمند است. امیدوارم نمایش «دلم می‌خواد سفر کنم» بتواند برای مردم شور و نشاط ایجاد کند و در کنار سرگرم کردن مخاطبان، فرصتی برای آشنایی بیشتر آن‌ها با آیین‌ها و سنت‌های متنوع ایران فراهم آورد.